Η τέχνη σε όλες της τις μορφές υπήρξε ανέκαθεν ένα πολύ ισχυρό εργαλείο σύνδεσης, έκφρασης και ενδυνάμωσης, δίνοντας στα άτομα την ευκαιρία να βρουν τη φωνή τους, να αμφισβητήσουν τις νόρμες και να εμπνεύσουν την αλλαγή. Οι παραστατικές τέχνες, η λογοτεχνία, ο χορός, η μουσική, ο κινηματογράφος, το θέατρο, όλες οι εκφράσεις της τέχνης έχουν παίξει και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης πάνω σε θέματα κοινωνικής και έμφυλης ανισότητας.

Οι γυναίκες, συγκεκριμένα έχουν αξιοποιήσει τις τέχνες για να επικοινωνήσουν τις ιστορίες και τους αγώνες τους. Οι καλλιτεχνικές πρακτικές κι οι χειροτεχνίες έχουν χρησιμοποιηθεί σαν αφορμή από τις γυναίκες στο πέρασμα των χρόνων, προσφέροντάς τους μέσα από την οργάνωση συλλογικοτήτων, κοινωνικά, επαγγελματικά και οικονομικά οφέλη.

Η τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά μέσω της έκφρασης του τραύματος, της σύνδεσης με τον εαυτό και τους γύρω ανθρώπους. Η ενδυνάμωση προκύπτει μέσω της κοινωνικής επαφής, της αναγνώρισης της αξίας, των ταλέντων, ακόμα και της οικονομικής ανεξαρτησίας.

Πιο συγκεκριμένα, η φεμινιστική τέχνη, εμπνέει την αλλαγή μέσω της ενδυνάμωσης αλλά και μέσω της ενημέρωσης, της στηλίτευσης των διακρίσεων και των πρακτικών της κοινωνίας που επιδέχονται βελτίωση. Ο στόχος αυτού του είδους τέχνης είναι η ανάδειξη των κοινωνικών και πολιτικών ανισοτήτων που βιώνουν οι γυναίκες στην καθημερινότητα και μέσω αυτής, η αλλαγή που θα οδηγήσει σε ίσες ευκαιρίες.

Ο τρόπος που ανταποκρίνονται οι άνθρωποι στην τέχνη κι η μεταμορφωτική της δύναμη, την καθιστούν σημαντικό εργαλείο στην αμφισβήτηση των παραδοσιακών έμφυλων προτύπων και στον ανασχηματισμό των καθιερωμένων πρακτικών προς ένα μέλλον που στον πυρήνα του βρίσκεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ισότητα.